Żywe tradycje

To tradycyjny taniec ludowy, a przy tym wyjątkowo uroczy: Schuachplattln. Nazwa pochodzi od rytmicznego klaskania w buty (aha!) i łydki (auć!). Skórzane spodnie i dirndl są tu obowiązkowe, podobnie jak charakterystyczne figury taneczne. Schuachplattln wywodzi się z Alp, od dawna jest stałym elementem świąt kościelnych i wiejskich uroczystości, a tańczyć go można w każdym wieku. Trudno o bardziej wyrazisty znak regionalnej tożsamości.

Każdy region ma swój strój ludowy. Własny, niepowtarzalny. Już w samym Brixen Südtirol/Południowym Tyrolu różni się on w zależności od doliny, a czasem nawet od miejscowości. Skórzane spodnie i dirndl nosi się na uroczystości, czy to z okazji świąt kościelnych, czy podczas wiejskich festynów. Choć dziś wiele mówi się o tym, czy kokarda przy kobiecym fartuszku jest wiązana po lewej, czy po prawej stronie (panna? mężatka?) albo jaki haft zdobi skórzane spodnie, na końcu liczy się jedno: regionalne zwyczaje są tu pielęgnowane z dumą.

Kiedy jesienią zwierzęta wraz z gospodyniami i gospodarzami wracają z wysokogórskich hal do doliny, to coś więcej niż powód do radości. To wydarzenie, które wiele mówi o korzeniach i tradycjach. Uroczyście przystrojone krowy, pełne oczekiwanie, muzyka, taniec, Goaßlschnöller i pyszne specjały, zawsze między połową września a połową października.

Czerwony płaszcz, biała broda, mitra i pastorał: u nas Święty Mikołaj przychodzi już 5 grudnia, podczas wielkiej procesji przez miejscowości, oczywiście w towarzystwie swoich aniołów. Nietrudno się domyślić: grzeczne dzieci dostają nagrody, a niegrzeczne… Z kolei podczas pochodów Krampusa, od dawna wpisanych w adwentową tradycję Alp, robi się mroczniej. Po ulicach krążą demoniczne postacie w maskach, z rogami, łańcuchami i dzwonkam. W Południowym Tyrolu jest około 1000 Krampusów. Mają wprawdzie odpędzać złe duchy, ale przede wszystkim budzą respekt i zapewniają świetne widowisko. Symboliczna przeciwwaga łagodnego Świętego Mikołaja. W końcu przeciwieństwa się przyciągają.

Kiedy w drugą niedzielę po Bożym Ciele płoną ogniska w kształcie krzyży, serc czy symboli chrześcijańskich w górach, w Południowym Tyrolu tradycyjnie upamiętnia się ruch oporu. W obliczu zagrożenia ze strony wojsk Napoleona I tyrolskie zgromadzenie stanowe zebrało się w 1793 roku w Bozen i uroczyście ślubowało powierzyć kraj Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Andreas Hofer odnowił tę przysięgo przed bitwą pod Berg-Isel przeciwko Francuzom i Bawarczykom. Oddziały tyrolskie pod dowództwem Hofera zwyciężyły, a zwyczaj jest pielęgnowany do dziś.